มากับผม
เพื่อไปสู่ทะเล
เเห่งความรัก
คุณจําตอนเราพบกัน ได้มั้ย
นั่นคือวันที่ผมรู้ว่าคุณต้องเป็นของผม
ผมอยากบอกคุณ
ว่าผมรักคุณมากเเค่ไหน
มากับผม
เพื่อไปสู่ทะเล
เเห่งความรัก
โอ ที่รัก
พอใจรึยัง
ผมทําไม่ได้
พอใจรึยัง
"ห้องเต้นรําซาวอยมานอร์" ขอดูบัตรประชาชนด้วย
บัตรเชิญ
บัตรเชิญกับบัตรประชาชน
บัตรประชาชน
บัตรเชิญกับบัตรประชาชน
เอาล่ะ ขอต้อนรับสู่เเยงกี้
เอาล่ะ ทานให้อร่อยนะ เข้าไปเลย พ่อหนุ่ม
ขอต้อนรับสู่งานร่วมทานอาหารเช้า กับทีมเเยงกี้ประจําปีครั้งที่ 3
เชิญนั่งก่อน ทุกท่าน ทีมเเยงกี้จะมาถึงในอีก ไม่กี่นาที
เอาไปเลย ทีมเเยงกี้จะมาถึงในอีกไม่กี่นาที
สบายดีเหรอครับ
ไง พี่ชาย ทีมเเยงกี้อยู่ไหน
กําลังมาเเล้ว
- นายอยู่ทีมเเยงกี้เหรอ - คุณจําผมไม่ได้เหรอ
นายเล่นเป็นตัวตัดลูกเหรอ
- เคยเล่น - อะไรนะ
เเน่นอน
เเม่เจ้าโว้ย
- นึกเเล้วเชียว - คุณคือสกู๊ตเตอร์
เฮ้ย เอเเฟรม เขาคือฟิล ริซซูโต
พูดอีกทีสิ
เเม่เจ้าโว้ย
ฟิล ทําไมคุณมารินนํ้าให้เราล่ะ
เเล้วเราจะไปดูเกมยังไงล่ะ ผมไม่มีรถนะ
ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น
- ทีมเเยงกี้มาถึงรึยัง - ถึงเเล้ว
เเจ๋วเลย ไปหาที่นั่งดีกว่า
เอาเลย สกู๊ตเตอร์
นั่นสกู๊ตเตอร์
- เดี๋ยวก่อน - ผมได้รับเชิญนะ
เอาของไปวางตรงนั้น ไปได้
เอาล่ะ ทุกท่าน
ผมมีทั้งข่าวดีเเละข่าวร้าย คุณอยากฟังอันไหนก่อน
ข่าวดี
ช่างหัวข่าวดี บอกข่าวร้ายมาก่อน
ข่าวร้ายก่อน
วันนี้ทีมเเยงกี้มาไม่ได้
เเละพวกคุณก็ไปสนามเเข่งไม่ได้เหมือนกัน
เรามีผู้มีความผิดติดตัว 45 คน นั่งกินเเพนเค้กอยู่ที่นี่
ในนามของนิวยอร์คเเยงกี้...
เเละกรมตํารวจนิวยอร์ค ...
พวกคุณทุกคนถูกจับเเล้ว
ขอโทษที พวกคุณเสียท่าเเล้ว
เเล้วข่าวดีล่ะ พ่อคนเก่ง
ข่าวดีกําลังมาเเล้ว
เงียบหน่อย
ผมอยากดื่มอวยพร...
ให้กับนักสืบเเฟรงค์ เคลเลอร์...
เนื่องในวันทํางานครบรอบ 20 ปีของเขา
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่า นายยังไม่ยอมเกษียณ
ถ้าฉันรู้ตัวว่าทํางานมา 20 ปี ฉันจะเกษียณเเล้วเอาเงินครึ่งหนึ่ง ...
ไปเปิดโรงเเรม บาร์ โรงเรียนสอนจับเท็จ
ฉันจะอายุ 46 ปี อยู่ในซอย ...
เอาดินสอเขี่ยกะโหลก เพื่อหาลูกกระสุนเหรอ
เปิดโรงเเรมไม่เห็นผิดตรงไหน
- เเล้วฉันจะไปเยี่ยมนาย - ดี ฉันจะให้ผ้าเช็ดตัวนายเยอะๆเลย
ยังไงก็เถอะ ยินดีด้วยนะ
ผมมาสายไปรึเปล่า
- คุณมีบัตรเชิญรึเปล่า - มีสิ
- นี่ใครล่ะ - ลูกชายผม
เออร์เนสต์ ลี คุณถูกเชิญคนเดียว
ผมมาพบเดฟ วินฟิลด์ โดยไม่พาลูกชายมาด้วยไม่ได้
- คุณมีบัตรประชาชนรึเปล่า เออร์เนสต์ - เอามาสิ
ลักขโมยรถ 2 ข้อหา
- เรารับคนเต็มเเล้ว - อะไรกัน ผมมีบัตรเชิญนะ
ผมบอกว่าเรารับคนเต็มเเล้ว ตกลงมั้ย
- ขอบใจมาก เพื่อน - เเล้วเจอกันทีหลัง
กรูเบอร์
สบายดีเหรอ ฉันปลุกนายรึเปล่า
ใช่ ขอพูดกับเมียฉันหน่อยได้มั้ย
เมียเก่าฉันน่ะ
เดนิส คุณสบายดีเหรอ
ผมปลุกคุณรึเปล่า
ผมขอโทษ ฟังนะ ผมต้องคุยกับคุณ
ผมคิดว่าผมเป็นโรคไส้ติ่งอักเสบ
ฮัลโหล
คุณจําตอนเราพบกัน ได้มั้ย
นั่นคือวันที่ผมรู้ว่าคุณต้องเป็นของผม
ผมอยากบอกคุณ
ว่าผมรักคุณมากเเค่ไหน
มากับผม ที่รัก
- คุณเเม็คคีย์
- เพื่อไปสู่ทะเล
ทะเลเเห่งความรัก
ผมอยากบอกคุณ
ว่าผมรักคุณมากเเค่ไหน
คุณเเม็คคีย์
ขอบใจ พี่ชาย
- ศพอยู่ไหน - 18 เอฟ
- มีใครคุยกับคุณรึยัง - ผมไม่สําคัญ
ไม่สําคัญ คุณเป็นใคร คุณเคยทําคดีรึเปล่า
- ผมเหรอ - ใช่
ผมเป็นเเค่ยาม เเต่ผมเคยไปรบสงครามเกาหลีนะ
งั้นเหรอ ผมสาบานได้เลย ว่าคุณเคยทําคดีมาก่อน
ฟังนะ เดี๋ยวผมลงมา เเล้วเราค่อยคุยกันทีหลัง
- ตกลง - ผม "สําคัญ"
"คุณเคยทําคดีรึเปล่า" ให้ตายสิ
มันเรียกว่าวิธีทําให้คนรู้สึกดี เขาจะได้ให้ความร่วมมือ
นายน่าจะลองใช้มันบ้างนะ
ฉันขอโทษเรื่องโทรศัพท์เมื่อคืน
เเก่เเล้วเริ่มเลอะเลือน
ฉันไม่อยากให้นายโทรมาตอนตี 3 อีก
ถ้านายอยากคุยกับเดนิส โทรมาเวลาปกติ
เวลาปกติ กี่โมงล่ะ 9 โมงเช้าถึงกี่โมง
อาหารคํ่าหรือ 2 ทุ่ม
- ไว้เจอกันทีหลัง - เเล้วเจอกัน
ตกลง ฉันไม่อยากเชื่อพวกนั้นเลย
- เเต่พวกคุณไม่เคยเห็นโจ หลุยส์ - ศพอยู่ในห้องนอน
- โจ หลุยส์ - ฉันเคยเห็นโจ หลุยส์
- คุณเห็นโจ หลุยส์ที่ไหน - ในชิคาโก้ ตั้งนานก่อนพวกคุณจะเกิด
โจ หลุยส์
ผู้คนเรียกเขาว่าบราวน์ บอมเบอร์ เขาสง่างามมาก
เพื่อนฝูง พาคุณผู้หญิงออกไปก่อนดีมั้ย
ในนี้คนเริ่มเเออัดไปหน่อย กับลายนิ้วมือของคุณด้วย
หมอนี่ชื่ออะไร
เจมส์...
เเม็คคีย์
เเม็ค เดอะ ไนฟ์
รู้มั้ย ตอนเธอเเต่งงานกับฉัน...
ฉันไม่เคยคิดอยากตายเลย
เราทะเลาะกัน เราเลิกกัน เเล้วเธอก็ไปหานาย
ชีวิตเป็นอย่างนั้นใช่มั้ย
เเล้วฉันจะไปสนใจอะไร
เมื่อวานเป็นวันครบรอบ 20 ปี
ทุกคนบอกให้ฉัน "เกษียณ"
จู่ๆ ฉันก็รู้สึกเหมือนคนธรรมดา
เข้าใจที่ฉันพูดมั้ย
- ฉันว่าเขาตายมา 48 ชั่วโมงเเล้ว - ไม่ใช่
ดูจากความซีด น่าจะ 36 ชั่วโมง
กลิ่นเหมือน 48 ชั่วโมง
กลิ่นเหมือน 36 ชั่วโมง
ฉันเเค่พยายามดึงดูดความสนใจน่ะ
ฉันขอโทษ
รู้มั้ย คือว่า ...
เราอยู่หน่วยเดียวกันมา 6 ปีเเล้วใช่มั้ย
เรายังไม่เคยดื่มเบียร์ด้วยกันเลย
นายเเย่งเมียไปจากฉันได้ยังไง
ฉันไม่ได้เเย่งใครไปทั้งนั้น เข้าใจมั้ย
นายปฏิบัติกับเธอไม่ดี เธอเดินจากมา
- ฉันปฏิบัติกับเธอไม่ดีอย่างนั้นเหรอ - เธอเดินจากมา
ถ้านายอยากจะโทษใครล่ะก็ โทษตัวเองเถอะ
ไอ้บ้าเอ๊ย
ผมจะตรวจประวัติทุกคน เเต่ขอพูดตามตรงนะ...
ผมคิดว่ามันจะมาลงเอยที่ คนเเปลกหน้าที่เขาไปพัวพันด้วย
หมอนี่เป็นนักดาบฟันไม่เลือกใช่มั้ย
อาจเป็นหนึ่งในพวกผู้หญิง ที่เกิดโมโหเพราะ...
พวกเขากําลังมีอะไรกันอยู่ เขาอาจครางว่า "เเมรี่" เเทน "เกรดี้"
"นรกไร้ความเดือดดาล" อะไรพวกนั้น
รู้ได้ยังไงว่าคนร้ายเป็นคนเเปลกหน้า มันอาจเป็นคนที่เขารู้จักดีก็ได้
ต้องเป็นคนเเปลกหน้า รู้มั้ยว่าผมรู้ได้ยังไง
เเผ่นเสียง ปี 45 ไงล่ะ
ไม่มีใครงัดเเผ่นเสียงปี 45 ออกมา ถ้าไม่ใช่นัดครั้งเเรกหรือครั้งที่สอง
ตอนคุณใช้สูตร "พิศวงในตัวผม"
เริ่มทําความรู้จักคุณ คุณจะทํายังไงล่ะ คุณงัดเเผ่นเสียงเก่าออกมา
ให้พวกผู้หญิงเห็นว่า คุณเก็บมันมานานหลายปี
ซึ่งหมายความว่าคุณเป็นคนดี มีอารมณ์อ่อนไหว
มีใครบ้างที่ทําอย่างนั้น กับคนที่พวกเขารู้จักเเล้ว
พอคุณรู้จักพวกเขาเเล้ว คุณก็ไม่สนใจเเล้ว
เป็นไงบ้าง พี่ชาย
- ทํางานหนักหรืองานหนักไม่ทํา - ทั้ง 2 อย่าง
- สบายดีเหรอ - ก็ดี
คิดหน้าใครออกบ้างรึยัง
บุรุษไปรษณีย์มาตอนบ่าย ผมจําไม่ได้
มีคนซ่อมเคเบิลทีวี ชื่ออะไรนะ เคเบิล ไทม์หรือเคเบิล โทน
เขาลงไปที่ห้องใต้ดิน
เหมือนที่ผมบอกคุณเมื่อวาน
เเล้วผู้หญิงล่ะ เห็นผู้หญิงบ้างรึเปล่า ผู้หญิงสาว
เห็นบ้างมั้ย คุณบอกว่าคนชอบมามั่วกันที่นี่
ถ้าผมเห็นคนที่น่าสงสัย ผมจะคอยดูให้
เเต่ถ้าผมไปโบกรถเเท็กซี่ หรืออยู่ในห้องเก็บของ ...
ตกลง ไว้คุยกันอีกทีนะ
โฆษกพูดกับสามีคนเเรกว่า ...
"เอาล่ะ จีน ภรรยาคุณบอกว่าที่ไหน. . ."
"คือที่ที่เเปลกประหลาดที่สุด ที่คุณเคยร่วมรักกับหล่อน"
หมอนี่ จีน. . . เขาก็ใช้ความคิด
เขามีสมองเล็กเท่าถั่วลันเตา
เขาคิดเเล้วคิดอีก เเล้วในที่สุดก็พูดว่า ...
"ที่ทวารหนัก"
เข้าใจมั้ย
มีใครไปทํางานที่ 365 ถนนเวสต์เอนด์วันจันทร์รึเปล่า
ผมไปที่นั่น
คุณเห็นใครท่าทางมีพิรุธรึเปล่า
เเบบว่า ตกใจ กลัว วิ่งสะเปะสะปะ
ไม่เห็น ผมเห็นผู้หญิง 2 คน เข้าไปในห้องซักผ้า
- ทําไม มีอะไรเกิดขึ้น - มีการยิงกันที่นั่น
ถ้าคุณจําอะไรได้ เเละอยากโทรหาผม
- ได้เลย - เอาล่ะ ขอบคุณมาก
"ทะเลเเห่งความรัก"
มากับผม ที่รัก
เพื่อ ไปสู่ทะเล
เยี่ยมเหลือเกิน
ไม่นะ ได้โปรด
- ขอโทษนะครับ - มาดื่มอวยพรให้กับเจ้าภาพ
การเลื่อนตําเเหน่ง 10 ตําเเหน่ง ที่ล่วงเลยมาช้านาน
พบกับนักสืบของพวกคุณ
ทอมมี่สคิบบ์ นักสืบระดับ 3
- ขอโทษนะครับ - ฟีลิกซ์ คีน นักสืบระดับ 3
มิลตัน คาร์นี่ย์ นักสืบระดับ 3
เฮ้ย เพื่อนฝูง
ฉันกําลังดื่มอวยพรอยู่นะ
ทอมมี่สคิบบ์ นักสืบระดับ 3
คุณไปเรียนมาจากไหน เหมือนในหนังเลย
มันช่วยให้ผมสุขภาพเเข็งเเรง
ถ้าผมมีเรื่อง ผมอัดอย่างเเรงเเละเร็ว เเล้วก็รีบไป
ผมไม่ชอบเจ็บตัว เข้าใจที่พูดมั้ย
พระเจ้าประทานปืนให้คนอ้วน เราเลยไม่ต้องทําอะไรพวกนั้น
เเฟรงค์ เคลเลอร์ใช่มั้ย
- เชอร์เเมน ทูฮีย์จากหน่วย 1- 12 - ฟอเรสต์ ฮิลส์เหรอ
ผมได้ยินว่าคุณเจอคดีเด็ด
ผู้เสียภาษีควํ่าหน้า ถูกยิงหลังศรีษะบนเตียงของตัวเอง
- ผมก็เจอเหมือนกัน ที่ถนนเยลโล่สโตน - ล้อเล่นน่า
เราใช้ลูกกระสุนหาเบาะเเสไม่ได้ มันอัดกับเตียงจนเเบนเเต๊ดเเต๋
ลูกกระสุนที่เราเจอยังดีอยู่ กับก้นบุหรี่ที่มีลิปสติกติดอยู่
เราไม่เจอก้นบุหรี่เลย
- เจอลายนิ้วมือบ้างมั้ย - เจอ เเต่ไม่ได้เรื่องอะไร
- มาดื่มอวยพรกันเถอะ - เอามาเทียบกันพรุ่งนี้
ดับเบิลดูวาร์กับนํ้าเเข็ง
- คุณจะดื่มอะไร - บั๊ดไวเซอร์
รู้มั้ย คุณพูดถึงเรื่องลิปสติก
- ผมคิดว่าผู้ตายคดีผมถูกผู้หญิงฆ่า - งั้นเหรอ ทําไมล่ะ
เรากําลังพูดถึงคนเจ้าชู้ระดับพระกาฬ
เล่นกับไฟก็ร้อนเป็นธรรมดา ใช่มั้ย
คืนวิวาห์ของผม ผมตื่นมา
เห็นเมียผมถือเข็มสัก ตาปิด
ผมมองลงไปข้างล่าง ผมเห็นรอยสัก "ทรัพย์สินของ . . ." ที่ไอ้หนูของผม
ผมล้อเล่น เเต่คงเข้าใจที่พูดนะ
ผมพบจดหมาย 30 ฉบับ จากนิตรสารที่เขาลงประกาศหาคู่ไว้
เขาไม่มีชีวิตอยู่เปิดจดหมายพวกนั้นด้วยซํ้า
คุณเจอเเผ่นเสียงบ้างรึเปล่า
- เเฟ้มบันทึกเหรอ - เเผ่นเสียง เช่น เเผ่นเสียงทองคําปี 45
มีเเผ่นหนึ่งกําลังเล่นอยู่ ตอนตํารวจพบเขา
"ทะเลเเห่งความรัก " จํา ได้มั้ย
"ทะเลเเห่งความรัก "พระเจ้าช่วย
มากับผม ที่รัก
เพื่อ ไปสู่ทะเล ทะเลเเห่งความรัก
ผมอยากบอกคุณ
ว่าผมรักคุณมากเเค่ไหน
- คุณจําตอนเราพบกัน ได้มั้ย
- นั่นเเหละ
นั่นคือวันที่ผมรู้ว่าคุณต้องเป็นของผม
ผมอยากบอกคุณ
ว่าผมรักคุณมากเเค่ไหน
ต้องถอดอะไรสักอย่างเเล้ว
- ต้องถอดอะไรสักอย่างเเล้ว - ใช่มั้ย
ไม่ คุณต้องถอดอะไรออก
เอาเลย ถอดเลย
ฉันเพิ่งรู้จักเขานะเนี่ย
ที่จริงเเล้ว ฉันนับถือผู้หญิงคนนี้
ในเรื่องความตรงไปตรงมาของเธอ
ผู้ตายเเอบไปมีชู้ ใช่มั้ย
เผลอหลับไป . . . เเจ็คพ็อต
ยิงเขาที่หัว ตายเเหง
ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น เช่น เมียเก่าฉัน เดนิส เป็นตัวอย่าง
นายทําตัวนอกลู่นอกทางนิดเดียว เธอจะจิกตรงนี้นิด จิกตรงนั้นหน่อย
ทําให้นายสํานึกผิด
เเต่เเม่คนนี้. . .บิงโก ไม่ร่ายรํ่าทําเพลง
เเก้เผ็ดอย่างทันควัน ไม่ให้โอกาสสํานึกผิด
พวกผู้หญิงใจร้าย
เฮ้ กรู๊บ ขอถามอะไรหน่อยนะ
เมียนาย เธอชอบจิกนายรึเปล่า
หยุดพูดได้เเล้ว
นายพยายามจะบอกว่า นายเป็นสามีที่มีความสุขเหรอ
บางทีกรูเบอร์อาจจะยุ่งจิ้มเธออยู่ ...
จนไม่ทันสังเกตเห็นว่า เธอกําลังจิกเขาอยู่ก็ได้
- เเยกกัน - ไม่เอาน่า เพื่อนฝูง
ไม่เอาน่า เเยกกันได้เเล้ว
ไม่เป็นไรนะ เขาบ้าไปเเล้ว ไปกันเถอะ
"หยุด ที่เกิดเหตุ"
ช่างหัวมัน
"พระจันทร์สีเงิน มิถุนายนชั่วนิรันดร์ ก้อนหินร้องเป็นท่วงทํานอง"
คุณเป็นใคร
เดี๋ยวก่อนนะ ผมชื่ออะไร
- มันไม่ตลกนะ - ผมถามว่าผมชื่ออะไร
เจมส์ เเม็คคีย์
คุณตอบประกาศหาคู่ของเขา ใน "นิวยอร์ควีคลี่"ใช่มั้ย
ไม่รู้ฉันร้องไห้ทําไม ฉันยังไม่รู้จักเขาด้วยซํ้า
มันน่าเศร้าที่ใครบางคนตาย
คุณเขียนจดหมายหรือโทรหาเขา
ฉันเขียนจดหมายหาเขา เเล้วเขาก็โทรหาฉัน
พรหมลิขิตเล่นตลก
จีน่า ...
คุณอาจรู้สึกดีขึ้นถ้าคุณปล่อยลูกโป่ง
มันเป็นสิ่งเดียวที่ฉุดฉันไว้ไม่ให้ล้ม
เเฟรงค์ ผู้หมวดบอกให้ฉันดูเเฟ้มคดีได้
- งั้นเหรอ - เดาสิ
ลายนิ้วมือตรงกัน คนเดียวกัน เเจ๋วมั้ยล่ะ
ฉันก็มีข่าวดีให้นาย
ผู้ตายคดีนายลงประกาศหาคู่ ในนิตยสารคนโสดใช่มั้ย
- "นิวยอร์ควีคลี่" - เเจ็คพ็อต
ผู้ตายคดีฉันก็ลงในนั้นเหมือนกัน
"ลูกโป่งสีเงิน มิถุนายนชั่วนิรันดร์ ก้อนหินร้องเป็นท่วงทํานอง"
"ขอผมสอดมันใส่พระจันทร์ของคุณ ยอดรักอัศวิน"
อยากฟังของฉันมั้ย
"เตร็ดเตร่ตามถนน ตอนตี 4 ยามคํ่าคืน"
"ไขว่คว้าต่อไปจนถึงรุ่งสาง . . ."
"เพื่อความรักอันชื่นบาน"
ผู้หญิงคนนี้ เธอคือผู้ต้องสงสัย
- พวกรักบทกวี - เธอเกลียดมันมากกว่า
ฟังนะ ฉันให้หัวหน้าฉัน คุยกับหัวหน้านาย ...
ให้นายกับฉันร่วมกันทําคดีนี้ ตกลงมั้ย
- ที่ควีนส์หรือที่นี่ - ล้อเล่นรึเปล่า
ฉันอยากทํางานในเเมนฮัตตันใจจะขาด นายอยากทํางานในควีนส์เหรอ
- ฉันจะเเนะนํานายให้คนอื่นรู้จัก - พรุ่งนี้ฉันจัดการเอง
ฉันต้องไปเเล้ว ฉันต้องไปลองชุดทักซีโด้
ทักซีโด้ นายจะไปเเสดงตลกเหรอ
เปล่า ลูกสาวฉันจะเเต่งงานวันอาทิตย์ นายชอบไปงานเเต่งงานรึเปล่า
สตีฟสวมหมวกปิดหน้าเดิน ไปตามถนน
ไม่มีเสียงอื่นใด นอกจากเสียงฝีเท้าเขา
ปืนกลพร้อมยิงกราดเเล้ว คุณพร้อมรึยัง
คุณเตรียมตัวพร้อมรึยัง
เสียงปืนดังเป็นจังหวะดนตรี
เสร็จ ไปอีกคนเเล้ว
ไปเลย รีบพาเขาไปเลย
เสร็จ ไปคนเเล้วคนเล่า
เสร็จ ไปอีกคนเเล้ว
ฉันจะเล่นงานคุณเหมือนกัน เสร็จ ไปอีกคนเเล้ว
อยากเต้นรํากับเพื่อนเจ้าสาวมั้ย
อยากรู้มั้ยว่าเราจะจับเธอยังไง เราจะลงประกาศของเราเอง
ว่าอะไรนะ
นิตยสาร "นิวยอร์ควีคลี่" เราลงประกาศของเรา
ผู้ชายนับร้อยลงประกาศในนั้นเเต่ละเดือน
เเต่ละคนได้ผู้ตอบกลับ 30-50 คน นั่นผู้หญิงประมาณ 4-5 พันคน
เราจะทํายังไงล่ะ ไปเที่ยวกับผู้หญิง 5 พันคนเหรอ ไม่มีทาง
เรารู้ว่าเเม่นั่นชอบประกาศ ที่มีคําคล้องจองใช่มั้ย
เราจะลงประกาศที่มีการเล่นคําของเราเอง พระจันทร์ มิถุนายน ช้อน เนินทราย
เราจะไปเที่ยวกับผู้หญิง 30-50 คน ที่ติดต่อกลับ
เราพาพวกเขาไปเที่ยว ภัตตาคาร บาร์
เก็บลายนิ้วมือที่อยู่บนเเก้วไวน์ เเจ็คพ็อต หล่อนเสร็จเราเเน่
ฉันชอบ ถึงมันจะฟังดูงี่เง่า เเต่ฉันก็ชอบมัน
นายรู้มั้ยว่ามีผู้ชายกี่คนที่ลงประกาศเล่นคํา ในนิตยสารเดือนที่เเล้ว
3 คน หล่อนออกไปเที่ยวกับ 2 ใน 3
ตายล่ะ เราลืมเรื่องผู้ชายคนที่ 3 ไปได้ยังไง
เรย์มอนด์ บราวน์ 8130 ถนนออสติน คิวการ์เด้นส์
ฉันได้ข้อมูลมาจากตู้ไปรษณีย์ของเขา
- นายเป็นตํารวจรึไง - เป็นบางเวลา
กรูเบอร์
เดี๋ยวฉันตามไป
สบายดีเหรอ
เรื่องครบรอบ 20 ปี . . . มันทําให้ฉันเครียดไปหน่อย
ฉันขอโทษ
เรย์มอนด์ บราวน์ "ดาว์นทาว์น" บราวน์
เจอเเล้ว
"ความเปล่าเปลี่ยวกับความเงียบเหงา หัวใจที่เต้นเเรงดั่งสายฟ้าฟาด"
"ความรักที่ผมมีอยู่ภายใน กําลังฉีกกายผมเป็นชิ้นๆ"
"เมืองนี้เต็มไปด้วยความเจ็บปวด เเต่ความรักผมนั้นมีจิตวิญญาณ"
กรุณาเมตตาติดต่อกลับด้วย เเล้วคุณจะได้ขี่จรวดผม
ไม่เอาน่า อย่าล้อเขา ผู้ชายคนนี้เปลี่ยวใจมาก
มากเลยล่ะ
สวัสดีครับ ผมนักสืบเเฟรงค์ เคลเลอร์
นี่คือนักสืบเชอร์เเมน ทูฮีย์ เรย์มอนด์ บราวน์อาศัยอยู่ที่นี่รึเปล่า
- พ่อคะ - มีอะไรเหรอคะ
พ่อคะ ตํารวจมาหาค่ะ
- มีอะไรครับ - มีอะไรเหรอค่ะ
- ใจเย็น - พ่อคะ พ่อไม่เป็นไรนะ
ผมอยากบอกอะไรคุณบางอย่าง
- ผมรักครอบครัวผม - เรย์มอนด์ เราไม่สนใจเรื่องนั้นหรอก
เราต้องการชื่อผู้หญิงที่คุณออกไปเที่ยวด้วย เเละจดหมายของพวกเขา
- ผมไม่มีจดหมาย - เรย์มอนด์
มีผู้หญิงโรคจิตคอยฆ่าผู้ชายอยู่ข้างนอก
ผมสาบานได้ผมไม่เคยไปเที่ยว กับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น
ผมทิ้งจดหมายไปหมด ผมใจไม่กล้าพอ
เรย์มอนด์ คุณใช้เวลา ...
เเต่งกลอนอันเเสนหวานเกี่ยวกับ ความเปล่าเปลี่ยวเเละความเงียบ
คุณควักเงินจ่าย 300 เหรียญ เป็นค่าลงประกาศในนิตยสาร
คุณควักเงินอีก 5 ร้อยต่อเดือน...
เป็นค่าเช่ารังรักในเมือง
50 เหรียญค่าตู้ไปรษณีย์
เเต่คุณพยายามบอกเราว่า คุณไม่เคยออกไปเที่ยวกับใครเลย
ขอทีเถอะ
รู้มั้ยว่าส่วนที่เเย่ที่สุด ของการเป็นตํารวจคืออะไร
คุณฟังเรื่องโกหกของชาวบ้าน 8 ชั่วโมงต่อวัน
"ผมไม่ได้ทํา ผมไม่ได้อยู่ที่นั่น คนอื่นต่างหาก"
โกหกอย่างนู้น โกหกอย่างนี้
ผมขอสาบานต่อหน้าลูกๆของผม
นั่งคุย 30 คน ลายนิ้วมือ 30 ชุด เราได้ตัวคนร้ายเเน่
เบื้องบนอนุมัติเงิน 300 เหรียญ เป็นค่าลงประกาศในนิตยสาร
เราจ่ายค่าอาหารเอง
เก็บเเก้วไวน์มา มันก็จบเเล้ว เถอะน่า
"เถอะน่า"
เเล้วถ้าผมไปที่ตู้เอทีเอ็ม
เบิกเงิน 300 เหรียญของผมเอง เป็นค่าลงประกาศล่ะ
เราจับผู้ร้ายได้ คุณจ่ายคืนผม วิธีนี้ต้องได้ผลเเน่
เเฟรงกี้ ฉันจะติดต่อน้องเมียฉันให้ คิดว่าไง
เธอนมใหญ่ หย่าเเล้ว ไม่มีลูก ไม่มีเเมว
น้องเมียของผู้หมวดฟังดูไม่เลวนะ
"ผมขอสาบานต่อหน้าลูกๆของผม"
เราน่าจะสะกดรอยตามเขา
เราทําพลาด
เขาทําพลาด
ห้ามพาพวกเขาออกจากภัตตาคาร
ห้ามเเตะเนื้อต้องตัว หรือร่วมประเวณีกับพวกเขา
- มันจบเเล้ว ผมไม่ทําเเล้ว - นายคุย นายได้ลายนิ้วมือเเล้วชิ่งมา
นายติดเครื่องดักฟัง เราจะให้รถดักฟังรออยู่ข้างนอก
กับกองหนุน 2 คนนั่งอยู่โต๊ะข้างๆ
เก็บใบเสร็จของภัตตาคารไว้ด้วย
ทุกคน ฉันไม่อยากอ่านเรื่องนี้ ใน "กระบอกเสียงชาวบ้าน"
เอากองหนุนกับเครื่องดักฟังมาทําอะไร
เธอจะทําอะไร สารภาพหรือยิงผมเหรอ เราอยู่ในภัตตาคารนะ
มันทําให้ฉันมีความสุข ตกลงมั้ย
ใครจะเป็นคนเขียนประกาศ ใครคือนักกวี
"กุหลาบสีแดง ไวโอเล็ตสีนํ้าเงิน"
"ผมมีเเท่งเดียวเพื่อคุณเพียงคนเดียว"
- นายชอบมั้ย - "ผมมีเเท่งเดียว"
ฟังนี่นะ
- ฉันจะจดท่อนนั้นลงไป - ฉันคิดออกเเล้ว
ฟังนะ
"สายลมพัดโชยเข้ามา ในห้องโถงหัวใจฉัน. . ."
"สะท้อนความมืดดําอันเป็นอมตะ"
เงียบไปเลย เขาเป็นใครกัน เอ๊ดการ์ อัลลันเหรอ
ฉันคงได้ไปนั่งตรงข้าม กับมอร์ติเซีย เเอ๊ดดัมส์
- ช่วยคิดหน่อย - ช่วยคิด
โกเมซ
คนร้ายใช้ปืนใช่มั้ย
ลองอะไรเช่น...
"ผู้หญิงมากมายยิงผมร่วง . . ."
"ผมเคยถูกยิงมาก่อนเเต่คราวนี้. . ."
"ผมเร่าร้อนเหลือเกิน ให้เเฟรงค์ได้ยิงสักหน่อย"
"ผมใช้ชีวิตเงียบเหงาอยู่คนเดียว . . ."
"เหมือนกระท่อมในป่าดงพงไพร"
"ผมเก็บดวงใจไว้บนหิ้งสูง . . ."
"ช่างขาดเเคลนเเสนยากไร้"
"ผมต้องการให้ใครเอื้อมไปหยิบมัน. . ."
"เเละวางมันไว้ที่อันสมควร"
"ผมต้องการรอยยิ้มเเละสัมผัส. . ."
"เพื่อทําให้กระท่อมผม เต็มไปด้วยท่วงทํานอง"
- ไม่เลว เชยไปหน่อย เเต่ใช้ได้ - เพราะมาก
- ดีกว่าที่เราเเต่งอีก - เพิ่งคิดขึ้นมาเดี๋ยวนี้เหรอ คุณเค
เเม่ของเเฟรงค์เป็นคนเเต่ง
สมัยมัธยม ปี 1934
เธอเป็นคนที่งดงามมาก
เอามันไปใช้เลย เธอคงชอบใจเเน่
- มันเป็นบทกวีที่ไพเราะมาก - ฉันชอบมันมาก
- หมอนี่ชุ่ยชะมัด - ฉันรู้ นายมันดีไม่มีที่ติ
เเล้วเจอกัน
ให้ตายสิ
พ่อครับ มาเถอะ
พ่อค้างบ้านผมคืนนี้ มาเถอะ
มาเถอะ
เราต้องไปนอนเเล้ว
- นั่นเเหละ - เเกจะพาพ่อไปไหน
อย่างนั้นเเหละ
พ่อเดินอยู่เหรอ พ่อเดินอยู่ใช่มั้ย
เดี๋ยวก็ถึงเเล้วครับ
"สาวๆ . . . ผมใช้ชีวิตเงียบเหงาอยู่คนเดียว เหมือนกระท่อมในป่าดงพงไพร"
- หมายจับไม่ใช่ของผม - หุบปากเสียทีได้มั้ย
- คุณจับผิดคนเเล้ว - โทษที เเฟรงค์
"ที่ทําการไปรษณีย์ ยูเอสเอ"
เอาล่ะ ได้กลิ่นคนร้ายมั้ย
ไม่รู้สิ กลอเรีย
ผมรู้สึกมีความหวัง เมื่อได้อ่านจดหมายของคุณ
ผมอธิบายไม่ถูก
ผมเป็นช่างพิมพ์
กิจการของตัวเอง
อมานด้า เเม่ผมก็ชื่ออมานด้า
- ตกลง - มิเเรนด้า
คุณเป็นอะไรนะ พวกไหนนะ
คุณชอบทั้งผู้ชายเเละผู้หญิง
- ผมมีป้าชื่อคาร์เมน - เยี่ยมไปเลย
- คาร์เมน มิเเรนด้า - ผมเหรอ ใช่ บางครั้ง
เเต่ส่วนมากสาวๆ
เสียงคุณเพราะจังเลย คุณน่าจะไปจัดรายการวิทยุ
ผู้หญิงน่ะ
ถ้างั้น ประมาณ...
"วันอังคาร วันพุธ วันพฤหัสบดี" อะไรนะ คุณชอบนอนดึกเหรอ
"ฉันซาบซึ้งกับบทกวีของคุณ" เยี่ยมเลย มาสนุกกันให้สุดเหวี่ยงเลย
ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยทําอย่างนี้มาก่อน
- เเปะไว้ตรงนี้ - อยากทําอย่างนี้มาทั้งคืน
- ได้ยินมั้ย บิลล์ - ได้ยิน
- เรียบร้อย - ฉันดูเป็นธรรมชาติรึเปล่า
- นายดูดีมาก - ไปล่ะ
จะให้ช่วยอะไรคะ
- สวัสดีครับ - สวัสดี
- นั่งก่อนสิครับ - ขอบคุณ
- ดื่มอะไรมั้ยครับ - ดื่มสิ
- อะไรดีครับ - เบอร์เบินผสมนํ้า
เบอร์เบินผสมนํ้าได้เลยครับ
เร็วๆด้วยล่ะ
คุณจําตอน
เราพบกัน ได้มั้ย
นั่นคือวันที่ผมรู้ว่าคุณต้องเป็นของผม
ส่งสัญญาณให้ดูหน่อยได้มั้ย
ถ้าผมดูดีขนาดนี้ตอนอายุเท่าคุณล่ะก็...
คุณไม่ต้องห่วงเลย คุณดูดีมาก
คุณน่ารักมาก
ฉันน่าจะบอกอายุฉัน ตอนเราคุยโทรศัพท์กัน
คุณดูดีกว่าผู้หญิงส่วนมากที่ผมรู้จัก ...
ที่อายุไม่ถึงครึ่งของคุณด้วยซํ้า
ผมพูดถูกรึเปล่า
ถูกค่ะ ขอบคุณ ฉันจะยอมเชื่อ
ผมหยุดพูดดีกว่า
คุณผู้หญิงอยากได้ไวน์ขาวอีกเเก้ว
- ใช่ค่ะ - ผมสบายดี
ระวังด้วย
เอาจานมาเพิ่มข้างหน้าหน่อย
"หลักฐาน ฆาตกรรม เเก้ว"
เเล้ว เราจะทําอะไรต่อดีล่ะ
ผมจะบอกคุณให้นะ
ผมต้องไปรับลูกชายผม ในอีกครึ่งชั่วโมง ดังนั้น...
เวลาไม่เป็นใจเลย
คุณว่าเราน่าจะไปทานอาหารคํ่าด้วยกันมั้ย
เราจะโทรไปหาคุณ
"เรา"
- "เรา" ผมพูดว่า "เรา" เหรอ - ค่ะ
ผมเป็นอย่างนี้เเหละ พูดโทรศัพท์ทั้งวัน "เราอย่างนู้น เราอย่างนี้"
หมายถึงที่บริษัทผมน่ะ ผมจะโทรไปหาคุณ
เก็บเงินด้วย
ผมจะโทรไปหาคุณ ผมเอง
ไม่ คุณไม่โทรหรอก
ให้ได้อย่างนี้สิ
ไม่รู้สิ ฉันมีความรู้สึกว่า คุณไม่ใช่คนที่คุณบอกว่าคุณเป็น
มีอะไรบางอย่างไม่ค่อยถูกต้อง
คุณหมายความว่ายังไง
- เช่นอะไร - คุณมีดวงตาของตํารวจ
ดวงตาของตํารวจ
คุณมองมาที่ฉันทําให้ฉันรู้สึก เหมือนฉันทําอะไรผิดสักอย่าง
เช่นอะไรล่ะ
สามีเก่าฉันเป็นตํารวจ
คุณบอกว่าคุณเป็นอะไรนะ ช่างพิมพ์เหรอ
ถ้าคุณเป็นช่างพิมพ์จริงล่ะก็ ฉันก็คงเป็นกระเทย
ผมไม่สงสัยเลย ที่รัก
นายจะยอมมีอะไรกับกระเทยมั้ย
ขึ้นอยู่กับบุคลิกของเขา
- คุณหย่าเเล้วใช่มั้ย - ฉันบอกไปเเล้ว
คุณมีลูก 1 คน ลูกชายเหรอ
ไม่ใช่สิ ลูกสาว คุณมีลูกสาวใช่มั้ย
มันน่าสนใจดี คุณมาจากยอร์ค เพนซิลวาเนีย
เพราะมองอีกเเง่หนึ่งเเล้ว คุณจากยอร์คมาสู่นิวยอร์ค
คุณชอบสวนสาธารณะ ฉันชอบทะเล คุณชอบหนัง ฉันชอบละคร
คุณเป็นช่างพิมพ์ ฉันเป็นผู้จัดการร้านขายรองเท้า
ฉันไม่อยากเสียเวลากับเรื่องพรรค์นี้
คุณรู้สิ่งที่คุณรู้ เเล้วคุณก็เชื่อมัน
คุณเชื่ออะไรนะ
คุณไม่ใช่สเป็คฉัน
คุณเพิ่งนั่งลงเอง
ให้เวลากับมันหน่อยสิ
ฉันเชื่อในความใคร่ของสัตว์โลก ฉันเชื่อในรักเเรกพบ
ฉันเชื่อในสิ่งนี้
เเต่กับคุณฉันไม่รู้สึกถึงมัน
ผมเป็นคนสนุกนะ ถ้าคุณได้รู้จักผมเเล้ว
เป็นยังไงบ้างครับ ไวน์ใช้ได้รึเปล่าครับ คุณผู้หญิง
คุณยังไม่เเตะเเก้วเลยด้วยซํ้า
ลองจิบมันหน่อยสิ เพื่อเป็นการอุ่นเครื่อง
เถอะน่า ชนเเก้วกันหน่อย
มาดื่มให้กับความสุขของเรา
- อย่าโกรธกันนะ - เดี๋ยวก่อน คุณจะไปไหน
ไม่เอาน่า จะไปไหนก็ไป นังตัวเเสบ
มองอะไร
ฉันไม่ได้ลายนิ้วมือ
เหลืออีกกี่คน
เอาล่ะ อีก 2 คน
อีก 2 คน
โอ ไม่นะ
อภัยให้ลูกด้วย
เป็นไงบ้าง เเฟรงค์
- ได้เรื่องอะไรจากลายนิ้วมือมั้ย - ยังเลย
- หายปวดหัวรึยัง - ปวดกว่านี้ไม่ได้เเล้ว
- สบายดีเหรอ - เทอร์รี่ เคเบิล โทน
มีอะไรเหรอ
ฉันกําลังเล่าให้คู่หูคุณฟังว่า มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งอยู่ที่นั่นวันนั้น
เด็กผิวดํา
ผมคิดว่าเขาทํางานในซูเปอร์มาร์เก็ต เพราะผมเห็นเขา ...
เดินเข้ามาพร้อมของชํา
ตอนนั้นผมทํางานอยู่ชั้นใต้ดิน
ประมาณ 20 นาทีต่อมา เขาวิ่งพรวดพราดเข้ามา
ไม่มีของชํา
ทําไมเขาออกทางห้องใต้ดินล่ะ
ทั้งที่มีประตูหน้าให้ออก
ยังไงก็เถอะ เด็กคนนั้น...
มีฝักข้าวโพด ...
ผมหมายถึงผมทรงฝักข้าวโพด
เขาดูเหมือนพวกกุ๊ยไม่มีผิด
สวัสดีครับ
มีเด็กของคุณไว้ผมทรงฝักข้าวโพดรึเปล่า ทรงผมของคนผิวดําน่ะ
- เเบบสตีวี่ วอนเดอร์ - เเบบวอนเดอร์
เรจจี้ เขาพูดถึงควอวี่
- ควอวี่ เขาอยู่ที่ไหน - ไม่รู้สิ ผมไล่เขาออกวันจันทร์
- ทําไมล่ะ - เขาไปส่งของให้ลูกค้า
เขาไม่พอใจทิปที่ลูกค้าให้ เขาตวาดใส่ลูกค้า ซึ่งไม่ถูก
- คุณมีที่อยู่ของเขารึเปล่า - อาจจะ เขาฆ่าใครตายเหรอ
ควอวี่ เบ็นจามิน
"สปูนี่ย์" ถ้าคุณเรียกเขาชื่อนั้น เขาจะเดือดเป็นไฟ
ผมหาไม่เจอ เขาทํางานที่นี่เเค่อาทิตย์เดียว
ถ้าเขาเเวะมาหรือคุณเห็นเขาที่ไหน โทรหาเรานะ
เเน่นอน
หนุ่มรักสนุกใช่มั้ย
เราลืมกันเร็วจังเลย
เปล่า ผมไม่ได้ลืม
คุณคือ "ความใคร่ของสัตว์โลก" ใช่มั้ย "รักเเรกพบ"
คุณอยู่เเถวนี้เหรอ
ถนน 88
ผมอยู่ถนน 85
บทกวีที่คุณเขียนน่ะ คุณไม่ได้เขียนมันเอง
ฉันอ่านมันในนิตยสารเเล้วคิดว่า ...
"ผู้ชายคนนี้ต้องอ่อนไหวมาก . . ."
"หรือไม่ก็เขาขโมยบทกวีของผู้หญิงมาใช้"
- คุณไม่ได้เขียนมันเอง ใช่มั้ย - ใช่
ผู้หญิงเป็นคนเขียน ใช่มั้ย
เเม่ผมเขียนมันเมื่อ 50 ปีที่เเล้ว
นั่นคือสาเหตุที่พ่อผมหลงรักเเม่ อะไรทํานองนั้น
- จริงเหรอคะ - เขาบอกอย่างนั้น
ฉันชอบ ฉันชอบที่คุณทําอย่างนั้น
คุณอยากฟังความเห็นของผม ที่มีต่อบทกวีมั้ย
ความเเม่นยําในชีวิต ...
รู้ว่าควรลงมือเมื่อใดเเละอย่างไร
พูดเหมือนที่คุณพูดกับผมคืนก่อน
มันเป็นบทกวีที่มีชีวิต งดงามมาก
มองฉันนะ
ทําไมเหรอ
คุณยังอยากไปดื่มให้กับความสุขอยู่รึเปล่า
เกิดอะไรขึ้นกับความใคร่ของสัตว์โลก
นายบ้าไปเเล้วเหรอ ถ้าเกิดเธอเป็นคนร้ายล่ะ
เราจะรู้ผลตรวจลายนิ้วมือพรุ่งนี้ ถ้าไม่ใช่เธอ นายค่อยไปเที่ยวกับเธอ
ไม่เอาน่า คนร้ายอยู่ทางใต้ที่ไหนสักเเห่ง
สปูนี่ย์ ควอวี่ หรือชื่ออะไรก็ตาม
ฟังนะ คนนี้เดินผละไป จําได้มั้ย
พระเจ้าช่วย นายอยู่กับเเม่นั่น ที่ไม่ยอมดื่มกับนายด้วยซํ้า
ใช่ มันอาจเป็นเรื่องดีก็ได้ ฉันอาจได้ลายนิ้วมือเธอมา
ไร้สาระ นายจะส่งจู๋นาย ไปตรวจที่ห้องทดลองเหรอ
คงเป็นคําให้การที่เเปลกพิลึก ถ้าเธอเป็นคนร้ายจริง
"ศาลที่เคารพ ทีเเรกผมควักมันออกมา จากนั้นเธอก็คว้ามันไป"
เข้าใจที่ฉันพูดมั้ย นายรู้ได้ยังไง ว่าเด็กชื่อควอวี่เป็นคนร้าย
มันน่าจะเป็นผู้หญิง นายก็รู้
เธอเป็นผู้ต้องสงสัย เลี่ยงออกมาซะ
เเฟรงกี้ เลี่ยงออกมาซะ
ไม่มีปัญหา เพื่อน ฉันจะเลี่ยงออกมา
ตกลงมั้ย เจอกันพรุ่งนี้
ไม่ใช่ เเค่เพื่อนน่ะ ตกลง
ขอบคุณค่ะ เเล้วคุยกันทีหลัง
มีเรื่องฉุกเฉิน เหลือเชื่อเลย
คุณชื่ออะไรนะ
เฮเลน
รู้มั้ยทําไมผมถึงเเต่งงาน ตอนนั้นผมอายุ 37 ยังเป็นโสด
ผมเลยเเต่งงาน ทึ่งมั้ยล่ะ
ฉันสู้ไม่ได้เลย อยากรู้มั้ยทําไมฉันถึงเเต่งงาน
มีผู้ชายคนหนึ่งบอกฉันว่า "ผมรักคุณ" ฉันรู้จักเขาเเค่อาทิตย์เดียว
- ตอนนั้นเล่นตัวล่ะสิ - เล่นตายเลย
เราคบกันได้ไม่นาน ฉันขอบอก
ผมก็เหมือนกัน งานเเต่งงาน ยั่งยืนนานกว่าชีวิตสมรสอีก
เเต่เรายัง . . . เรายังเป็นเพื่อนกัน ทํานองนั้น
- คุณล่ะ - เพื่อนเหรอ ไม่ล่ะ
พอฉันรู้ว่าฉันท้อง ฉันผละเขามา
คุณผละเขามา หมายความว่ายังไง เขารู้เรื่องเด็กรึเปล่า
ไม่รู้ เขากลายเป็นคนนอกไปเเล้ว
บางครั้งฉันคิดถึงคนที่ฉันไปพัวพันด้วย
ตัวเลือกที่ฉันเลือก ...
มันช่างน่าเหลือเชื่อ เเต่ฉันค้นพบอะไรบางอย่างด้วย
มีความผิดพลาดในชีวิตไม่กี่อย่าง ที่เเก้ไขไม่ได้
ถ้าคุณกล้าพอ
"ถ้าคุณกล้าพอ"
เครื่องดื่มรอบสุดท้าย
เขาไล่เราเเล้วเหรอ
พอมันเริ่ม . . . เริ่มดึก ...
ผมรู้สึกเหมือนเสือในกรงเล็กๆ
งั้นเหรอ
รู้มั้ย ...
ผมชอบทําเรื่องงี่เง่าตอนตี 3
เช่น อยู่ที่นี่กับฉันเหรอ
ห้องนํ้าอยู่ไหน
- ตรงโน้น - กระเป๋าฉันอยู่ไหน
- ไปรอที่เตียง - พระเจ้าช่วย
ซวยเเล้ว
อะไรกันวะ
บ้าเอ๊ย ซวยล่ะ
พระเจ้าช่วย
ซวยเเล้ว ไม่อยากเชื่อเลย
ไม่อยากเชื่อเลย ตายล่ะ
พระเจ้าช่วย
คุณทําอะไรกับมัน คุณเก็บมันไว้ตรงไหน
ไม่นะ
ได้โปรด คุณทําอะไรของคุณ เปิดประตูนะ
- เปิดประตูเดี๋ยวนี้ - อะไรกัน
- มันไม่ใช่ของจริง - เกิดอะไรขึ้น
เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ
- มันเป็นของปลอม ผมเห็นมันโผล่ . . . - ไอ้คนสารเลว
- เย็นไว้ก่อน - ไอ้คน...
อย่าเเตะต้องตัวฉันอีกนะ
- ผมตกใจกลัวน่ะ - เเล้วฉันล่ะ
- คุณเอาปืนปลอมมาทําอะไร - ไม่ใช่เรื่องของคุณ
- ปล่อยฉันนะ - ฟังนะ ฟังผมก่อน
ผมเห็นปืนโผล่ออกมาจากกระเป๋าคุณ
ผมเลยกลัว มันเป็นปฏิกิริยาโต้ตอบ
จับหัวใจผมสิ เอาเลย มันเต้นรัวเหมือนกลอง
รู้สึกมั้ย
เอาไว้ฉันจะเล่าเรื่องน่ากลัวให้คุณฟัง
คุณไม่รู้หรอก
เมืองนี้...
ทําให้คนเป็นเเบบนี้
ผมขอโทษเรื่อง . . .ไม่รู้สิ
ผมมีสัญชาตญาณการเอาตัวรอด
ผมเริ่มคิดถึงมือคุณ ไม่ใช่...
เหมือนสัตว์ป่า . . . ผมทําคุณเจ็บรึเปล่า
อะไรเหรอ
มีอะไรเหรอ
- คุณมองหาอะไรอยู่ - คุณจะทําอะไร
คุณมองหาอะไรอยู่
พระเจ้าช่วย
ตรงนั้นเเหละ
- พระเจ้าช่วย - คุณมองหาอะไรอยู่
คุณมองหาอะไรอยู่
มันดึกเกินไปที่จะโทรหาเเม่
ค่ะ เเค่เพื่อน
ตกลง หนูจะกลับบ้านเเล้ว
กลับถึงบ้านเเล้วก็รู้เองเเหละ บาย
ให้ตายเถอะ
คุณเล่นผมเกือบตาย
นั่นพระอาทิตย์ใช่มั้ย
- เรายังมีชีวิตอยู่รึเปล่า - ฉันนึกว่าคุณเป็นโรคนอนไม่หลับเสียอีก
ก็ใช่น่ะสิ
ผมคงสลบไป
คุณทําอะไรอยู่ตรงนั้น ผมมองคุณเเทบไม่เห็น
มานี่
- ทําไม - ผมต้องคุยกับคุณ
- อะไรเหรอ - ผมมีเรื่องจะบอกคุณ
คุณต้องล้อเล่นเเน่เลย
ผมน่ะเหรอ คุณล้อเล่นรึเปล่า
ผมคงต้องเรียกเครื่องบิน มาฉุดผมลุกขึ้นเเล้วล่ะ
เเต่คุณสิ คุณไม่เบาเลย
คุณเข้าไปในครัว คุณชงกาเเฟ คุณกลับเข้ามาในนี้
- คุณเป็นใคร ซูเปอร์เเมนเหรอ - สาวขี้สงสัย
คุณสงสัยเรื่องอะไรเหรอ
ฉันสงสัยว่าเรารอดชีวิต จากเมื่อคืนมาได้ยังไง
เมื่อคืน คุณอยากให้ผม เล่าเรื่องเมื่อคืนให้ฟังเหรอ
ผมจะเล่าให้ฟัง
พอได้เเล้ว ฉันต้องกลับบ้านไปหาลูก
ลูกสาวคุณเหรอ
เธออยู่กับเเม่คุณใช่มั้ย
เเม่คุณอาศัยอยู่กับคุณเหรอ
เเม่มาช่วยฉันเเค่ 2-3 อาทิตย์
ผมไม่ยักรู้
ทํางานที่โรงพิมพ์เป็นยังไงบ้าง
- โรงพิมพ์ - ใช่
เลอะเทอะไปหมด
- บริหารร้านรองเท้าเป็นยังไงบ้าง - ก็ดี
เราไม่ใช่คนที่มีชีวิตอยู่เพื่องานใช่มั้ย
ใช่ ฉันคิดเสมอว่าฉันมีชีวิตอยู่เพื่อความรัก
จะเพื่ออะไรอีกล่ะ อาหารเหรอ
- เพื่อคุณไงล่ะ - ไม่ เพื่อคุณต่างหาก
คุณไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้มีคนโรคจิตมากเเค่ไหน
คุณไม่เหมือนคนอื่นที่ฉันรู้จัก เเต่คุณเป็นคนดี
คุณไม่รู้หรอก
ฉันรู้ อย่างน้อยฉันก็หาทางรู้จนได้
- คุณหมายความว่าอะไร คนโรคจิต - พวกชอบหลอกลวง ขี้โกหก
ผู้ชายที่เปิดเผยตัวตนที่เเท้จริง ก็ต่อเมื่อคุณถลําลึกเกินไปเสียเเล้ว
ผู้ชายที่คุณต้องต่อสู้ขัดขืน เพื่อชีวิตของคุณ พวกโรคจิต
คุณถามเองนะ
คุณมีบุหรี่มั้ย
- คุณสูบบุหรี่ด้วยเหรอ - บางครั้ง ทําไม คุณไม่ชอบเหรอ
- ยี่ห้ออะไร - ตราขอ
บุหรี่ผมหมดเเล้ว
ดูตรงนี้ก่อนนะ เห็นกระโดดออกมาบ้างมั้ย
ฉันต้องไปเเล้ว
ฉันอยากถึงบ้านก่อนลูกตื่น
"เเฟรงค์ เคลเลอร์ - ตํารวจนิวยอร์ค ผู้ชนะการเเข่งขันยิงปืนสั้น - 1978"
- ฮัล โหล - เคลเลอร์พูด
เดาสิ คนร้ายยังลอยนวลอยู่ ลายนิ้วมือไม่ตรงเลย
เเล้ว ...
จะให้เราตรวจไอ้หนูนายดูมั้ย
ตรวจอย่างละเอียดถี่ถ้วน
"ทางออก"
- เธอช่วยขายต่อทีนะ - ได้เลย
จะให้ช่วยอะไรคะ
คุณมีรองเท้าผ้าใบเเบบนี้รึเปล่า
ผมเผอิญมาเเถวนี้ เลยอยากเเวะมาหา
- ทําไมคุณต้องกระซิบด้วย - ผมกระซิบเหรอ
- ค่ะ - ขอโทษที
ผมเเค่อยากคุยกับคุณ
ก็ได้ นั่งก่อนสิ เดี๋ยวฉันมา
คุณอยากคุยกับฉันเรื่องอะไรคะ
ผมอยากถามอะไรคุณบางอย่าง
เกี่ยวกับคนที่เคยคบด้วย
ช่วงเดือนที่ผ่านมาหรือประมาณนั้น พวกผู้ชายน่ะ
- มันไม่ใช่กงการอะไรของคุณ - ใช่สิ มันเกี่ยวกับผมด้วย
เหรอ ยังไงล่ะ
ช่างมันเถอะ มันเป็นเรื่องไร้สาระ
- ลืมมันเถอะ - ฟังนะ...
ฉันไม่สําส่อนนะ ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณอยากรู้
ไม่ใช่ มันไม่ใช่เรื่องนั้น
ทําไมคุณไม่มาทานอาหารคํ่าที่บ้านฉันล่ะ
เเล้วเราจะได้คุยกัน
ไง คนสวย
คุณนั่นเเหละ ผมเคยมาที่นี่ เมื่อไหร่นะ
6 เดือนก่อน เเละ...
คุณมีรองเท้าบู๊ทคู่หนึ่ง
ยี่ห้อริโวลี่ วาโวลี่ ราวิโอลี่ หรืออะไรทํานองนั้น
วิโวลี่ เราขายหมดเเล้ว กลับมาดูใหม่อีก 2 อาทิตย์นะคะ
เพื่อน จะให้ฉันช่วยอะไรมั้ย
นายมีปัญหาอะไร
ทอมมี่ไปเถอะ เขาเป็นตํารวจ
- ไม่เอาน่า - ไปกันเถอะ
ถ้าฉันอัดนาย มันจะถือเป็นการ ทําร้ายร่างกายเจ้าหน้าที่ใช่มั้ย
ไอ้สวะ
เอาล่ะ มีอะไร
คุณเป็นตํารวจเหรอ
ใช่เเล้ว
เเล้วไงล่ะ
มันเเย่มากสินะ
คุณรับไม่ได้ล่ะสิ
คุณปล่อยให้พวกนักเลงเข้ามาในนี้ เเต่คุณรับการที่ผมเป็นตํารวจไม่ได้
ผมจะบอกอะไรเกี่ยวกับมันให้นะ
คนที่อยู่ในร้านนี้ทั้งหมด ที่ใส่เพชรกับชุดขนสัตว์...
ถ้าพวกเขาถูกจี้หรือถูกข่มขืน ผมก็เป็นที่รักใคร่ขึ้นมา
พอมีอันตรายขึ้นมา ผมก็กลายเป็นที่รักของทุกคน
- เฮ้ คุณคิดว่าคุณกําลังทําอะไรอยู่ - อะไร
คุณคิดว่ากําลังทําอะไรอยู่
- คุณหมายความว่าอะไร - อย่ามาทําให้ฉันรู้สึกผิด
ทําไมคุณโกหกฉัน
- คุณทําท่าเหมือนผมเป็นโรคติดต่อ - ทําไมคุณบอกฉันว่าคุณเป็นช่างพิมพ์
- ผมอยากเป็นช่างพิมพ์มาตลอด - เร็วเข้า บอกฉันมา
ตลอด 20 ปี ผมคบหาคนมากมาย
ผมบอกว่าผมเป็นตํารวจ รู้มั้ยว่า เกิดอะไรขึ้น ผมกลายเป็นคนหัวเน่า
คุณคิดว่าผมลงประกาศหาคู่ทําไมล่ะ
ฟังนะ คุณเคยเก็บอะไรไว้ข้างใน...
เเต่คุณรู้ว่าสักวัน คุณจะปล่อยมันออกมาอยู่ดีมั้ย
ผมอยากสร้างฐานความสัมพันธ์กับคุณ
ผมอยากให้เราทําความรู้จักกัน ก่อนผมบอกคุณ
ก็เเค่นั้น ผมอยากให้มันเป็นไปอย่างช้าๆ
ตกลงคุณเป็นตํารวจใช่มั้ย
ผมชื่อเเฟรงค์ ผมเป็นเเค่เเฟรงค์
อย่าโกหกฉันอีกนะ ฉันไม่ชอบ
ดูนี่สิ
มันนุ่มเหลือเกิน เหมือนไม่ใส่อะไรเลย
- มันดูประณีตมาก - เท่ดีนะ
เเฟนฉันให้มา ก็ต้องใส่ใช่มั้ย
- จะทํายังไงได้ล่ะ - เก๋ไม่หยอก
ดูมันสิ เธอทํางานร้านขายรองเท้า
อย่าโกรธกันนะ นายไม่ได้ลายนิ้วมือของเธอมาใช่มั้ย
เธอไม่ใช่คนร้าย
- เเล้วเรารู้ได้ยังไง - ฉันถามเธอ
คาดิเเลคสีทอง
คาดิเเลคสีทองอร่าม
คาดิเเลคสีทองอร่าม อะไรทําให้มันอร่าม
ถูกโจมตีโดยพวกรัสเซีย
- พูดถูกใจมาก - ขอเป็น 2 ที่
- คุณอยากให้ของคุณอร่ามด้วยรึเปล่า - หน้าคุณตึงจัง
คุณรู้มั้ย
นั่นเป็นเพราะผมอ้วน ผิวเลยยืดได้เหมือนลูกโป่ง
โทษทีนะ คุณไม่ได้ยินที่สั่งเหรอ
เเล้วเจอกัน
คืนนี้ฉันพบผู้หญิง 8 คน
พนันได้ว่าทุกคนหาเงินได้มากกว่าฉัน
คนผมทอง เธอเป็นอาจารย์ใหญ่
ทําไมผู้หญิงพวกนี้ไม่มีใครเเต่งงาน
ไม่รู้สิ ทําไมฉันไม่เเต่งงานล่ะ
สุภาพบุรุษ มีใครอยากไปดื่มต่อมั้ย
- ไม่ใช่คืนนี้ - เป็นอะไรไป
- ฉันเหนื่อย ฉันจะเดินกลับบ้าน - นายเหนื่อยเหรอ
ฉันจะเดินกลับบ้าน
- ไว้คุยกันพรุ่งนี้ - ก็ได้ เเฟรงค์
คุณเป็นไงบ้าง
ผมปลุกคุณรึเปล่า
ฟังนะ...
ลูกคุณหลับรึยัง
คุณหาคนดูลูกคุณสักครู่ได้มั้ย
ดีมาก
คุณใส่ชุดอะไรอยู่
ไม่เอา ถอดออก
"ทะเลเเห่งความรัก"
ผมกําลัง . . . "ทะเลเเห่งความรัก "
- อะไรคะ - คุณมี "ทะเลเเห่งความรัก "
ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้มองในกล่องหลายปีเเล้ว
คุณชอบเพลงนั้นเหรอ
ใช่ ผมชอบมัน
ฉันเก็บมันไว้ให้ลูกสาวฉัน ตอนนี้มันคงมีมูลค่ามหาศาล
ฉันว่ามันคงเเตกเป็นเสี่ยงๆ ถ้าฉันเล่นมันบนเครื่องเล่น
คุณไม่เคยเล่นมันเลยเหรอ
ฉันไม่รู้ด้วยซํ้าว่ามีอะไรอยู่ในนั้นบ้าง
คุณอยากดื่มอะไรมั้ย
อยากสิ
หลายคนชอบสะสมเเผ่นเสียง
ผมน่าจะเก็บของผมไว้ ผมเคยมีเป็นพันๆเเผ่นเลย
ตอนนี้มันคงมีค่าบ้างล่ะ
"บัตรสวัสดิการสังคม"
คุณกลับบ้านก่อนพระอาทิตย์ขึ้นดีกว่า
ตกลง
ฉันอยากให้คุณดูอะไรบางอย่าง
งดงามมาก
คุณรู้ได้ยังไง คุณไม่ได้มองด้วยซํ้า
หมายความว่าอะไร ผมไม่อยากปลุกเเกน่ะ
ฉันสงสัยว่าคุณจะเป็นพ่อเเบบไหน
ผมเหรอ
ไม่รู้สิ
จะมีใครอยากมีพ่อเป็นตํารวจ
เเกมีพ่อใช่มั้ย
เเกต้องมีพ่ออยู่เเล้ว เข้าใจที่พูดมั้ย
กลับบ้านได้เเล้ว
- เขายังไม่ตาย คุณหย่าใช่มั้ย - ใช่
- คุณโกรธผม - เปล่า
ดีเเล้ว
บ้าเอ๊ย
"ชั้น 11"
"บันได"
"ชื่อ ครูเกอร์ เฮเลน"
"ไม่มีบันทึกประวัติอาชญากรรม"
โล่งอกไปที
ค่อยยังชั่ว
เเม่คุณกลับมารึยัง คุณอยู่กับผมคืนนี้ได้มั้ย
ดีมาก ผมมีเรื่องสําคัญต้องคุยกับคุณ
ตกลงมั้ย ผมจะพาคุณไปที่ไหนสักเเห่ง ผมอยากให้คุณเเต่งตัวให้สวย
บ๋อย
ผมถูกเรียกเเล้ว ผมจะโทรกลับไปหานะ
เอาล่ะ โชคดีนะ
สวัสดีครับ อยากดื่มอะไรเหรอครับ
ฉันรู้จักคุณ คุณคือตํารวจคนนั้น
- เดี๋ยวก่อนนะ คุณเป็นตํารวจเหรอ - คุณถูกไล่ออกเหรอ
- นี่คือจีน่า - คุณต้องการอะไรจากฉัน
นั่งก่อนครับ ไม่เป็นไรหรอก
- นี่คือจีน่า เเกลลาเกอร์ - ไง จีน่า
นี่คือนักสืบเชอร์เเมน ทูฮีย์
- เธอเป็นคนดี - สวัสดีค่ะ
ฉันไปล่ะ
ใส่ชุดนี้เเล้วรู้สึกเหมือน เบ็ตตี้ คร็อกเกอร์เลย
ให้ตายสิ เพิ่ง 2 ทุ่มฉันก็เมาเเล้ว คืนนี้ฉันจะนอนเเถวนี้
ถ้าฉันขับรถล่ะก็ ฉันคงตายได้ลงข่าวหน้าหนึ่งเเน่
ฉันจะโทรไปบอกเมียว่า คืนนี้ฉันจะนอนเเถวนี้
- โรงเเรมหรืออะไรก็ได้ - นายน่าจะไปที่สถานีนะ
- มีเตียงนุ่มๆอยู่ที่นั่น - อะไร
เชิญเลย กุญเเจสํารองของพ่อฉัน ฉันอยู่ถัดไป 2 ช่วงตึก
- เราจะนอนด้วยกันเหรอ - ทําไมจะไม่ได้ล่ะ
ฉันจะไปหาเฮเลน ฉันเปิดห้องสวีทไว้เเล้ว
คู่หูเก่าฉันทํางานที่นั่น เขาติดหนี้ฉันอยู่
- อยากทําให้เธอเเปลกใจ
- ดูผู้ชายคนนี้สิ
ผู้ชายคนนี้หลงรักคุณ
ฉันจะขอให้เธอย้ายมาอยู่กับฉัน
- นายบ้าไปเเล้วเหรอ นายเพิ่งรู้จักเธอนะ - ฉันรู้สึกเหมือนเด็กวัยรุ่นเลย
เพื่อนผมบอกว่า "เเฟรงค์ เกษียณเถอะ"
ผมบอกว่า "ไปทําอะไรล่ะ"
มันไม่มีอะไรอีกเเล้ว . . .หลังจากนี้
ช่วยเรียกบริกรให้หน่อยได้มั้ย
ที่นี่มีบริกรรึเปล่า ผมอยากรู้จัง
เรื่องสําคัญที่คุณอยากถามฉันคืออะไรคะ
อะไรนะ เดี๋ยวก่อนนะ
บางทีคุณน่าจะดื่มน้อยๆหน่อย
บางทีเมนูน่าจะมาถึงภายในศตวรรษนี้
คําถามสําคัญที่คุณ อยากถามฉันคืออะไรคะ
ผมรู้สึกเบื่อที่นี่เต็มทนเเล้ว
ไปกันเถอะ
- เราเพิ่งมาถึงนะ - ผมรู้
ไปจากที่นี่กันเถอะ น่าผิดหวังมาก
ไม่มาอีกเเล้ว
ฉันชอบเเถวนี้
ฉันคิดว่าเรื่องร้ายเเรงที่สุด ที่จะเกิดกับฉันได้เเถวนี้คือ ...
ฉันเดินสะดุดขวดนํ้าเเร่ราคาเเพง
อาจเเย่กว่านั้นอีกนะ
เเถวนี้น่าอยู่สินะ เดี๋ยวก่อน
ปีที่เเล้วมีคดีฆาตกรรม 3 คดีเกิดขึ้นที่นี่
เห็นที่จอดรถตรงนั้นมั้ย 1 คดีในนั้น
ตึกตรงข้าม ชั้น 2 อีก 1 คดี
2 เดือนต่อมา ชั้น 3 อีก 1 คดี
เมืองนี้เหมือนเมืองเเห่งความตาย สําหรับคุณสินะ
เมืองเเห่งความตาย คุณพูดอย่างนั้นเพื่ออะไร
ผมรักการมีชีวิต
ผมเเค่อยากเล่าให้คุณฟัง
ถ้าคุณอาศัยอยู่กับตํารวจ ...
มันมีเรื่องบางเรื่อง
สายตาของตํารวจ สิ่งที่เราเห็น
เเล้วก็คุณ สิ่งที่คุณเห็น ซึ่งไม่เห็นอะไรเลย เเละ...
สายตาของเรา ชีวิตของเรา สิ่งที่เราเห็น
"ถ้าคุณอาศัยอยู่กับตํารวจ"
อะไรนะ
คุณพูดว่า "ถ้าคุณอาศัยอยู่กับตํารวจ" คุณหมายถึงถ้าฉันอาศัยอยู่กับตํารวจ
คุณเคยคิดเรื่องนี้บ้างมั้ย
ฉันมีลูก กับทั้งครอบครัว
- คุณเข้าใจใช่มั้ย - ผมอยากถามอะไรคุณบางอย่าง
นิตยสารคนโสด
ไม่รู้สิ เรื่องนัดเที่ยว
คุณทําเรื่องพวกนั้นได้ยังไง
ออกไปเที่ยวกับพวกผู้ชายพรรค์นั้น
คุณทําได้ยังไง
คุณก็ทําเหมือนกัน คุณลืมเเล้วเหรอว่าเรารู้จักกันยังไง
คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ ตอนนั้นผมทํางานอยู่
นั่นเป็นเรื่องงาน ผมติดเครื่องดักฟังอยู่
ตอนนั้นเราจะจับใครบางคน ผมไม่มีวันทําอย่างนั้นในชีวิตจริงเเน่
- ผมไม่มีวันทําอย่างนั้นเด็ดขาด - ตรงที่พูดว่าเครื่องดักฟัง
คุณพูดให้ฉันฟังอีกทีได้มั้ย
- ขอผม . . .ขอผมเเค่ . . . - ไปตายซะ
เดี๋ยวก่อนสิ
ผมเเค่ . . .ฟังนะ ผมเเค่บอกว่า ...
ต้องอย่างนี้สิ
- ดื่มอะไรดี เเฟรงค์ - ดับเบิลดูวาร์ พีท
ได้เลย
สวัสดีครับ
นี่มันตี 1 เเล้วนะ
ผมเเฟรงค์
ฉันรู้ว่าคุณคือใคร
คืนนี้ปากผมไม่ค่อยดีเท่าไหร่
สิ่งที่ผมบอกได้ ...
ตอนนี้คือ ...
สถานการณ์...
ถ้าสถานการณ์
มันยังไม่ดีพอ
ก็ได้
ก็ได้ เรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องงี่เง่า เข้าใจมั้ย
เครื่องดักฟัง เรื่องงาน
มันไม่มีเครื่องดักฟัง หรือเรื่องงานอะไรทั้งนั้น
ผมพูดไปเพื่อผลักให้คุณออกห่างผม
เพราะผมกําลังจะขอให้คุณมาอยู่กับผม
เเต่ผมเกิดกลัวขึ้นมา
ผมขอโทษ
รู้มั้ย ...
คุณไม่เคยบอกผมว่าลูกคุณชื่ออะไร
ซาร่าห์
ผมอยาก ...
ให้เรา 3 คน...
ไปไหนด้วยกันสักเเห่ง ไปดูหนังหรืออะไรก็ได้
ค่อยเป็นค่อยไป เข้าใจมั้ย
ผมนอนไม่หลับถ้าไม่มีคุณอยู่ด้วย
ผมต้องการคุณนอนเคียงข้างผม
ไม่อย่างนั้น ผมคงไปเดินตามถนนทั้งคืน
ผมเหนื่อยเหลือเกิน
คุณต้องไปนอนเคียงข้างผมนะ
ผมใส่รองเท้าที่คุณให้
กลับไปกับผมนะ ได้โปรด
ขอฉันไปบอกเเม่ฉันก่อนนะ
"เเฟรงค์ เคลเลอร์"
"เจมส์ เเม็คคีย์"
"เรย์มอนด์ บราวน์"
แฟรงค์ ฉันไม่อยากปลุกเเม่
ฉันอยากใช้เวลาคิดเรื่องนี้ ให้ทะลุปรุโปร่ง
ฉันคิดว่าฉันควรอยู่คนเดียวคืนนี้
ก็ได้
ก็ได้ เเล้วเจอกันทีหลัง
บ้าเอ๊ย
- เเฟรงค์เหรอ - ใช่
ฉันลืมไปว่านายอยู่ที่นี่
- นายทําฉันตกใจเเทบตาย - ฉันจะไปนอนที่โซฟา
- ฉันนึกว่านายไปนอนที่โรงเเรมเสียอีก - ไม่ล่ะ เรื่องพังเสียก่อน
เขามาทําอะไรที่นี่คะ
ที่นี่บ้านเขาเหรอ
ฟังนะ ฉันจะไปนอนที่โรงพัก
ไม่นะ เเฟรงค์ ฉันต้องคุยกับนาย
ฉันไม่เคยทําอะไรอย่างนี้มาก่อน
ฟังนะ ฉันต้องคุยกับนายเรื่องนี้
มันไม่ใช่ความคิดของฉันเลย ทีเเรก จีน่าเริ่มให้ท่าฉันก่อน
ลูบขาฉันใต้โต๊ะ
จากนั้นนายก็โยนกุญเเจให้ฉัน ฉันบอกเเล้วว่าอย่า
นายอยากไปตามเธอรึเปล่า นายอยากให้ฉันไปตามเธอมั้ย
ฉันขอโทษ เชอร์เเมน
- ขอบใจ - โชคดี
"เเล้วเจอกันทีหลัง" งั้นเหรอ
มันหมายความว่าอะไรกัน
พูดตัดไม่เหลือเยื่อใยเลยเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันมีอะไรจะให้คุณ
งั้นเหรอ
อะไรล่ะ
คุณมองมันยังกับว่ามันทํา ให้คุณนึกถึงอะไรบางอย่าง
อยากเต้นรําเหรอ
ค่ะ
คุณมีอะไรจะให้ผมเหรอ
คุณมีอะไรพิเศษให้ผมคืนนี้เหรอ
- พิเศษมากเลย - คุณเก็บมันไว้ตรงไหน
- มีอะไรพิเศษให้ผมใช่มั้ย - ค่ะ พิเศษมาก
คุณเก็บมันไว้ตรงไหนล่ะ
- หาดูสิคะ - มันอยู่ไหน
หาดูสิคะ
ตรงนี้เหรอ
หยุดนะ
- ดูซิว่าคุณมีอะไรในนี้ - ทําไม
มาดูกัน
นี่อะไรเอ่ย
คุณเอาของปลอมมา คุณลืมของจริงเหรอ
อยากลองของผมมั้ย
คุณบ้าไปเเล้ว
มาทําให้มันจบกันไปเลย
ผมไม่อยากรออีก 2-3 วัน มาทําให้มันจบกันไปเลย
เเจ็กพ็อต ตอนนี้เลย เอาเลย
- เก็บปืนก่อน - คุณอยากอึ๊บก่อนเหรอ
- จากนั้นให้ผมนอนควํ่าหน้าใช่มั้ย - เก็บปืนก่อน
ผมเป็นคนโรคจิตประเภทไหน เฮเลน
ผมคือผู้ชายที่อึ๊บคุณเเค่ครั้งเดียว เเล้วอยากเป็นเจ้าของคุณใช่มั้ย
เเล้วเจมส์ เเม็คคีย์ล่ะ เขาเป็นคนโรคจิตประเภทไหน
กับหนุ่มน่าสงสารที่ควีนส์อีก
เขาชื่ออะไรนะ เรย์มอนด์ บราวน์
คุณล่อเขามันส์ไปเลยสินะ
คุณสะกดรอยตามฉันเหรอ
โอกาสสุดท้ายนะ
คุณสะกดรอยตามฉัน มานานเท่าไหร่เเล้ว
ผมไม่ได้สะกดรอยตามคุณ
- คุณรู้จักพวกเขาได้ยังไง - มันคืองานผม ผมถูกจ้างให้ทําอย่างนั้น
ฉันไม่ได้นอนกับใครเลย เเค่ออกไปเที่ยวเท่านั้น
- หุบปาก - ก็ได้ ฉันนอนกับเเม็คคีย์ เเล้วทําไมล่ะ
- ผมไม่สนใจ - มันไม่มีความหมายอะไรกับฉัน
คุณทําอย่างนั้นทําไม เฮเลน
บอกมาว่าคุณทําอย่างนั้นทําไม บอกผมว่าคุณเป็นคนทํา
บอกผมว่าคุณทําอย่างนั้นทําไม ผมอยากรู้เรื่องทั้งหมด
เร็วเข้า พูดกับผม
ดูสิ ผมใส่รองเท้าของคุณอยู่
พูดกับผม เร็วเข้า
พูดกับผม เถอะน่า
เจ้าหน้าที่ตํารวจอึ๊บกับคนร้าย
เห็นมั้ย มันเป็นเรื่องตลก คดีไม่ถึงศาลด้วยซํ้า เข้าใจมั้ย
พูดกับผม เร็วเข้า
เฮเลน ได้โปรด ...
พูดกับผม
ออกไป
ไปเลย
ฉันรู้จักเเก
ไอ้พวกหื่นกาม
ลุกขึ้น
ศาลสั่งห้ามฉันเข้าใกล้เธอ เเกเลยคิดว่าจะทําอะไรก็ได้ใช่มั้ย
มันไม่ใช่ครอบครัวของเเก ไม่ใช่ลูกสาวของเเก
ไอ้บ้า
อย่านะ
ไป
บนเตียง
ขึ้นไปบนเตียง ควํ่าหน้า
บอกฉันมา เมื่อคืนเเกสนุกมั้ย
- เเกพูดถึงใคร - ใครเหรอ เเกเเกล้งโง่รึเปล่า
- ฉันไม่รู้ว่าเเกกําลังพูดถึงใคร - ฉันกําลังพูดถึงเมียฉัน เฮเลน
- เเกจําเธอได้ใช่มั้ย - ฉันไม่รู้จัก
- ฟังนะ ฉันเป็นตํารวจนิวยอร์ค - ฉันรู้ว่าเเกเป็นใคร
- เเสดงให้ฉันดูว่าเเกทํากับเธอยังไง - ฉันไม่ได้ทํา
เเกก็รู้นี่...
- เปล่า ฉันไม่ได้ทํา - ถ้าเเกเเสดงให้ฉันดูฉันจะปล่อยเเกไป
- เราเเค่คุยกันเท่านั้น - เเสดงให้ฉันดูว่าเเกทํากับเธอยังไง
- เเสดงให้ฉันดู - ฉันบอกเเล้ว เราไม่มีอะไรกัน
ตกลงๆๆๆ
- อย่างนี้ใช่มั้ย - ไอ้ชาติชั่ว
ถอดเสื้อผ้าออก
ถอด ...
อย่าขยับนะโว้ย
วางมันลง
นอนลงบนพื้น
เอามือไว้บนหัว เร็วเข้า ไว้บนหัว
อย่าขยับนะ
เอาล่ะ
เเล้วเเกจะทําไม
- จับฉันเข้าคุก เเล้วโยนกุญเเจทิ้งเหรอ - หุบปากนะ
- ไปตายซะ มันไม่ได้ผลหรอก - เร็วเข้า
เธอไม่ใช่เมียเเก
- เเกจะไปไหน - ไม่ใช่ครอบครัวของเเก
เเกจะไปไหน
ฉันไม่เห็นเขามาเป็นปีเเล้ว
ฉันนึกว่าเขาจะไม่มารังควานเเล้วเสียอีก
นั่นเเหละ ขวดนั้นเเหละ
ขวดนี้เเหละ
ไม่ต้องลุกหรอก
- มานี่ - เป็นไงบ้าง เพื่อน
ดีใจที่ได้เจอนาย ฉันสบายกว่านายอีก
- นายจะดื่มอะไร เหล้ามั้ย - ไม่ล่ะ ฉันขอคลับโซดากับมะนาว
คลับโซดากับมะนาว
- ไม่ลงทุนเลย - ฉันกลับตัวใหม่เเล้ว
ดื่มให้กับนายคนใหม่กับฉันคนเก่า
กลืนให้หมด
- นายเป็นไงบ้าง เเฟรงค์ - ก็ดี เเล้วนายล่ะ
ฉันอยู่หน่วย 1-9 เเล้ว
- เเล้วนายล่ะ - เหมือนเดิม
มันเป็นงานที่ยากที่จะเอาชนะ
- ฉันรู้ - มันส์ที่สุดตั้งเเต่ฉันเคยทํางานมา
รู้มั้ย ...
ฉันสืบเรื่องไอ้บ้านั่น ตัวสามี เทอร์รี่
กลายเป็นว่าเขาสะกดรอยเธอมา 8 เดือน
- นายเชื่อมั้ยล่ะ - พระเจ้าช่วย
ใช่
เธอสังหรณ์ใจเสมอ
เหมือนเธอได้กลิ่นเขา เหมือนเธอรู้สึกถึงเขา
ฉันก็คงรู้สึกถึงเขาเหมือนกัน
- ฉันสงสัยว่าเธอเห็นอะไรในตัวหมอนั่น - ไม่รู้สิ
ใครเห็นอะไรในตัวใครล่ะ
คนคืองาน เพื่อน งานมากมาย
- งานมากเกินไป - นายเจอเธอหลังจากนั้นรึเปล่า
ฉันพยายามเเล้ว
เธอไม่อยากเห็นหน้าฉัน
จะโทษเธอก็ไม่ได้ ฉันร่วมรักกับเธอบนเตียง
ลุกจากเตียง ฉันสะกดรอยเธอ
เธอมีไอ้บ้านั่นอยู่บนบ่าข้างหนึ่ง กับฉันอยู่บนบ่าอีกข้าง
ขอทีเถอะ
จะโทษเธอก็ไม่ได้
ใช่สิ ฉันคงต้องปล่อยเธอไป
ฉันทํากับเธอไว้เจ็บเเสบมาก
รู้มั้ย
ฉันควรทํายังไงล่ะ
เธอคงอยากเด็ดหัวฉันทิ้ง
นายมองอะไร
- คุณสบายดีเหรอ - ก็ดี
ดี เเล้วลูกสาวคุณล่ะ
- สบายดี - ดีมาก
ตอนนี้ผมทํางานหน่วย 1-9 อยู่เเถวนี้
เราได้รับเเจ้งว่ามีการงัดเเงะเเถวนี้
เเต่คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย
- ร้านคุณมีสัญญาณต่อตรงถึงโรงพักใช่มั้ย - ค่ะ
คือว่า ฟังนะ
เหตุผลที่ผมมาที่นี่คือผมอยากจะ...
ผมอยากให้คุณพบใครบางคน
"ใครล่ะ เเฟรงค์"
ที่จริงเเล้ว ผมอยากเเนะนําตัวเอง ให้คุณรู้จัก
เเล้วอาทิตย์นี้คุณเป็นใครล่ะ นักขับเครื่องบินรบเหรอ
นักขับเครื่องบินรบ ไม่นะ ไม่มีเรื่องให้เเปลกใจอีกเเล้ว
ไม่มีการโกหกกันอีกเเล้ว ผมอยู่ที่นี่เเล้ว
สถานการณ์ไม่เป็นไปตาม ที่คาดไว้อีกเเล้วสินะ
ผมยอมทําทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่กับคุณ คุณไม่รู้หรอก
- ยังมีอีกมากที่ฉันไม่รู้ - คุณต้องให้โอกาสผมบ้าง
คุณไม่รู้จักผมอย่างถ่องเเท้ ไม่ 100 เปอร์เซ็นต์
คนที่คนเคยพัวพันด้วย นั่นเป็นเเค่ครึ่งเดียวของผม
คุณต้องดูให้เห็นอย่างถ่องเเท้ เพื่อประโยชน์ของตัวคุณเอง
เลิกพล่ามได้เเล้ว เเฟรงค์ วันนี้ฉันเหนื่อยมาพอเเล้ว
เเล้วจะให้ผมทํายังไงล่ะ ตามคุณไปทั่วเมืองเหรอ
ผมจะลืมคุณได้ยังไง
คุณจะลืมฉันได้ยังไงน่ะเหรอ
หลังจากสิ่งที่คุณทํากับฉัน คุณหาวิธีที่จะลืมฉันเหรอ
มันช่วยอะไรไม่ได้นี่นา
ผมช่วยอะไรไม่ได้
ใจผมจะขาดถ้าไม่เห็นคุณ
เเล้วคุณคิดว่าฉันรู้สึกยังไงล่ะ
ไม่รู้สิ รู้สึกยังไงล่ะ
- คุณรู้สึกยังไงล่ะ - ฟังนะ มันไม่เปลื่ยนเเปลงอะไรทั้งนั้น
ฉันจะย้ายกลับบ้านเเล้ว
กลับไปยอร์คเหรอ
เยี่ยมไปเลย เพราะเมื่อเช้านี้...
มีคนเสนองานให้ผมทํา ในยอร์ค เพนซิลวาเนีย
กรมตํารวจ เขาอยากให้ผมเป็นหัวหน้า ...
หน่วยปราบปรามขบวนการ ผลิตเเหวนปลอม
ฟังนะ มันเยี่ยมไปเลย ผมจะบอกอะไรให้นะ
- อะไร - ผมจะรับงานทันทีเลย ตกลงมั้ย
จะอะไรก็ช่าง
คุณช่วยผมได้นะ คุณรู้จักอพาร์ตเม้นต์ดีๆบ้างมั้ย
บ้านหรือข้าวของที่ผม . . . เเล้วเรื่องคนที่คุณ...
พอได้เเล้ว เเฟรงค์ พอได้เเล้ว
จริงนะ คุณจะไปเมื่อไหร่ คุณไม่ไปเเล้วเหรอ
คุณจะอยู่ที่นี่ใช่มั้ย
ผมเลิกดื่มเหล้ามา 7 อาทิตย์เเล้ว
- คุณยังดื่มกาเเฟอยู่รึเปล่า - ดื่มยังกับว่ามันจะหมดไปจากโลก
ฉันจะเลี้ยงกาเเฟคุณเอง